Architektura krajobrazu

Architektura krajobrazu

Własny kawałek ziemi był ważny już od zamierzchłych czasów. Zwłaszcza gdy w Europie panowała gospodarka feudalna, która opierała się na własnościach ziemskich. Im więcej hektarów ziemi miało się we władaniu, tym zamożniejszym panem i ważniejszą osobą się było. Ludzie biedniejsi, tzw. plebs nie miał w ogóle ziemi na własność. Tacy ludzie, albo zajmowali się rzemieślnictwem (mieli własne przedsiębiorstwa) albo pracowali na roli u możniejszej szlachty. Tak więc pośród bogatszych ziemia nie stanowiła tylko źródła dochodu ( z upraw), ale była też częścią dekoracyjną obok rezydencji. Wykształciły się różne trendy prowadzenia danego ogrodu. Zielony teren był czasami tak wielki, że w jego lasach urządzano polowania lub grzybobranie, a na otwartych terenach organizowano ogromne przyjęcia na kilkuset gości. Sztuka sadzenia drzew i roślin nazywa się teraz architekturą krajobrazu i jest nieco młodsza od klasycznej architektury budynków. W między czasie istnienia zdążyła wykształcić pewne trendy w procesie projektowania ogrodów. Specjaliści w tej dziedzinie wiedzą wszystko o różnych roślinach, tj. w jakich klimatach rosną, czy lubią mieć dużo słońca itp. Każdy przeciętny Kowalski może urządzić własny kawałek ziemi wg swojego uznania, lub z pomocą specjalisty.

[Głosów:2    Średnia:3.5/5]