Przepych barokowych ogrodów francuskich

Przepych barokowych ogrodów francuskich

Epoka baroku stylizowała się wielkim przepychem. Wnętrza i zewnętrza budowli były bogato zdobione, misternie rzeźbione i obficie lakierowane złotem. Dla wielu oczu było to bardzo piękne wzornictwo, ale dla innych traktowane było z pewnym dystansem. Jakość zdobień musiała być zachowana, by klasyczny styl barokowy nie zakrawał na kicz. W XVII w. barok wyszedł z mroku wnętrz i zapanował w ogrodach tworząc fikuśne konstrukcje w ogrodach możnowładców. Barok w ogrodzie odznacza się porządkiem i projektowaniem ze zdecydowanym zamysłem. Ogrody zakładane w XVII wieku pokazywały jak bardzo człowiek pragnie zapanować nad naturą. Rośliny sadzone w tych ogrodach były selektywnie dobierana i strzyżone. Styl ten szczególnie kwitł za czasów Ludwika XVI a ogród w Wersalu stał się ikoną tego stylu. Choć sztuka barokowa może się wydawać dość chaotyczna, to jej ogrody takie nie są. Odznaczają się dokładną symetrią i porządkiem. Każdy element w ogrodzie miał dokładnie określone miejsce i zastosowanie, a więc aleje, labirynty i punkty widokowe układały się w jedną, spójną całość dostarczając użytkującym rozrywki. Ogrody barokowe szczyciły się bogactwem kształtów i rozmiarami, a dla projektujących ważny był także uzyskiwany światłocień, co potęgowało wrażenia wizualne.

[Głosów:2    Średnia:4/5]